تالار مدیریت نوین تولید

اين شيوه توليد اولين بار توسط آدام اسميت در قرن هيجدهم مورد تحليل قرار گرفت و برتخصص و تقسيم کار و مفاهيمي چون مقياس اقتصادي توليد و شيوه‏هاي تجزيه و تحليل هزينه و سود و حجم فعاليت تاکيد دارد. از ويژگي‏هاي ديگر اين شيوه توليد اين است که محصول توسط متخصصان طراحي و بوسيله کارگران غيرماهر توليد مي‏شود. نيروي کار به آموزش کم احتياج دارد و سازماندهي به صورت ادغام عمودي کامل است. تنوع محصولات نيز محدود است ولي به خاطر حجم بالاي توليد روند قيمت‏ها نزولي است.
توليدگر انبوه در طراحي محصولات از متخصصين ماهر استفاده مي‌نمايد، اما اين محصولات توسط كارگران غيرماهر ساخته مي‌شوند كه ماشين‌آلات گران و تك‌منظوره را هدايت مي‌كنند. اين محصولات هم‌شكل ماشيني، در حجم بسيار بالا توليد مي‌شوند. ازآنجاكه توليد محصول جديد محتاج تغيير كل سيستم است، بسي گرانتر از محصول قبلي خواهد شد. ازين‌رو توليدكننده انبوه تا جائيكه ممكن باشد، از نوآوري در طرح خودداري مي‌نمايد. در نتيجه محصول، به بهاي از دست رفتن تنوع و به دليل وجود روش‏هاي كاري كه براي كاركنان كسالت‌بار است، ارزانتر در اختيار خريدار قرار مي‏گيرد. برخي از مشخصه‌هاي توليد انبوه عبارتند از:
1- نيروي كار: تقسيم كار تا هرجا كه امكان دارد؛ در كارخانه‌هاي با توليد انبوه، كارگر مونتاژكننده تنها به چند دقيقه تعليم و آموزش نياز دارد .
2- سازماندهي: با استفاده از يك ادغام عمودي كامل، توليدكننده انبوه سعي مي‌كند كه از مواد اوليه تا ساير قطعات را خود توليد كند. ولي مشكل ادغام عمودي كامل، ديوان‌سالاري وسيع است.
3- ابزارها: از ابزارآلاتي كه فقط در هر زمان يك وظيفه را انجام مي‌دهد استفاده مي‌شود كه اين كار صرفه‌جويي زيادي در زمان آماده‌سازي ماشين‌آلات به وجود مي‌آورد.
4- محصول: محصولات تنوع اندكي دارند اما قيمت‏هاي آن به خاطر تنوع كم روند نزولي پيدا مي‌كند.
به عبارتی دیگر مشخصه¬های تولید انبوه عبارتند از:
1. تعويض پذيری کارگر
2. وجود نيروی غير مستقيم فراوان
3. وجود محافظين ( بافر) برای مقابله با اختلال
• کارگر اضافی
• موجودی اضافی
• فضای اضافی
4. انعطاف کم
5. ماشين الات وتجهيزات تک منظوره
6. مشارکت ناچيز کارگر در بهبود فرآيندها

(منبع - طراحی تجهیزات کناری یک خط تولید ناب – مهدی نیاجلیلی)